Kookkunst

Worteltjes, proteïnerepen, liters water en elke dag naar de sportschool. Zie jouw leven er ook zo uit? Nee? Mijn leven ook niet.

De ene dag probeer ik zo skinny mogelijk te koken en de volgende dag kies ik voor een afhaalmaaltijd bij de chinees. Oké, ik moet iets bekennen. Ik ben geen heldin in de keuken, maar wie goed wilt eten moet toch het fornuis aanraken. Dus ben ik, als ware brokkenpiloot, toch maar aan de missie begonnen.

Verantwoord, lekker, gezond en af en toe een calorie meer of minder. Zo hoort eten er in mijn belevenis uit te zien. De afwisseling tussen een salade en een broodje kroket vind ik heerlijk. Al die foodgoeroe’s ,die volg ik niet. Want wat voor de een werkt, werkt voor de ander nog niet. Ik begon met een keer per week koken, in de keuken van mijn moeder. Zij leerde mij de basistechnieken met af en toe wat extra’s. Een beetje van dit en een beetje van dat, zei ze altijd. Uitproberen met kruiden vond ik het leukst! Af en toe werden er toch vreemde blikken getrokken tijdens het eten, maar goed ze zeiden dat het lekker was. Toch geloofde ik ze niet altijd.

 

Geïnspireerd door mijn grootvader

Mijn opa, dat is me er een. Vertelt me verhalen over al zijn reizen en over vroeger. Vanaf kinds af aan zat ik op het puntje van de houten stoel die in de woonkamer stond. Ik hing aan zijn lippen. Zijn verhalen, zo inspirerend.

Ik hoefde maar een land op te noemen of de verhalen bleven komen. Uren lang. Tot in de late avonduurtjes totdat mijn oma zei dat het bedtijd was. We dronken nog een kopje thee en ik liet hem zo lang mogelijk staan. Alleen maar om nog meer te horen. Over de rijstvelden in Bali en over de verboden stad in Beijing. Het heeft me geraakt en het heeft mij tot een echte ontdekker gemaakt. Reizen staat voor mij op nummer 1. De wereld zien en zelf een oordeel vormen. Mooie artikelen hoor, op het nieuws en zo. Wacht maar tot mijn opa begint met vertellen. Zo inspirerend dat je het liefst nu in het vliegtuig wilt stappen.

Helaas, een arme studerende sloeber als ik kan zich dat nu niet veroorloven. Maar over een paar jaar reis ik de wereld rond met de landkaart van mijn opa.

Groeien met jouw passie

Voor veel mensen ziet elke dag er hetzelfde uit. Die van jou ook? Je staat op, eet een boterham en dan ga je naar je werk. Vervolgens kom je thuis en ga je naar bed om de volgende dag weer precies hetzelfde te doen. Of wat zeg ik ‘precies hetzelfde’? Nee… op donderdagavond is natuurlijk de bijeenkomst van de tennisclub. Een tikkeltje anders, maar toch. Je bent in een soort sleur terecht gekomen en daar wil je nu vanaf. Waarom doe je eigenlijk wat je doet?

Dit is waar het woord passie om de hoek komt kijken. Vraag jezelf eens af: ‘doe ik eigenlijk nog wel wat ik leuk vind en waar mijn passie ligt?’ Is het antwoord ‘nee’, dan moet je jezelf eens gaan afvragen of je je leven wilt omgooien. Tuurlijk, makkelijk is het niet. Handig ook  niet, want wat moet je thuis zeggen? Om nog maar niet te spreken over je collega’s. Maar toch, waarom niet? Als je eenmaal je passie hebt gevonden sta je in de ochtend op en heb je zin om te gaan doen wat je op de planning hebt staan.

Van kleins af aan had je misschien je leven al een klein beetje uitgestippeld. De een wilde piloot worden, iemand anders leraar, brandweerman of misschien wel dokter. Toen je ouder werd veranderde die plannen langzamerhand. Waarom? Dacht je dat het buiten je bereik lag of was het te moeilijk? En waarom heb je deze kinddromen niet doorgezet?

‘Just go with the flow’ wordt er wel eens vaker gezegd. Waarom? Omdat dit vaak het makkelijkste is. Durf anders te zijn en maak dit jouw onderscheidend vermogen.